Foto's tijdens het programma op dinsdagavond, waar de straatkinderen eten krijgen!
Alhoewel ik niet zo regelmatig deze blog bijgehouden heb, is er wel van alles gebeurd. Zoals je in de veranderde inleiding kunt lezen, leef ik niet meer in zee, maar in Cebu in de Filippijnen! Een hele omschakeling!
Vorig jaar was ik ook hier, maar dan wel aan boord van de Doulos, met mijn vele internationale Doulos vrienden. Nu kan ik pas echt meer van de cultuur proeven, langzaam de taal leren spreken en onder de mensen leven.
Elke dag valt er wel weer iets te leren, daar blijft het leven boeiend van. Vanmorgen mocht ik eerst in de kerk en daarna in een stadswijk een bijbelverhaal vertellen met behulp van een schetsbord. In de kerk kwamen 10 kinderen naar het programma en in Umapad een wijk van Cebu kwamen er wel zo'n 50. Helaas was er wat miscommunicatie en zaten de kinderen of op hun slippers of op hun hurken naar het verhaal te luisteren want er waren geen matten om op te zitten. Het was mijn eerste keer om het verhaal met het schetsbord te vertellen, dus wel wat kleine foutjes, maar over het algemeen ging het toch vrij goed. Nu zit ik echter wel met groene waterverf vlekken op mijn t-shirt, maar die was ik er zo wel weer uit. In mijn enthousiasme gooide ik het bakje verf over mezelf heen :)
Maar met behulp van het schetsbord en mijn drie vrienden (een kort, middel en lang touwtje) kon ik wel duidelijk uitleggen aan de kinderen hoe belangrijk het is om een keuze te maken voor Jezus.
Nu gebruik ik nog vertaling, misschien dat ik aan het eind van de 10 maanden hier wel een aardig eindje kom in de lokale taal (Cebuano).
Nu kan ik alleen nog maar zeggen dat ze stil moeten zijn, moeten luisteren, moeten gaan staan of zitten, maar langzaam maar zeker wordt mijn woordenschat vergroot. Dat lukt ook wel wanneer de kinderen tegen je blijven kletsen, ook als je ze niet verstaat :)
De afgelopen tijd zijn er hele mooie momenten geweest met de kinderen, en andere moment is het gewoon moeilijk om te zien in welke armoede mensen hier kunnen leven en hoe enorm de verschillen kunnen zijn. De komende tijd zal echt een tijd zijn om te ontdekken wat mijn plaats hier is. Ontdekken hoe ik tot een zegen kan zijn met alles wat God mij heeft toevertrouwd, vooral voor hen die vanwege vele verschillende omstandigheden, veel minder mogelijkheden kennen in dit leven.
2 opmerkingen:
Hey lieve Mirjam,
Het is je gelukt met de website. Super joh. Leuk om je verhalen ook op deze manier te kunnen volgen.
Gods zegen bij je werk en je zoektocht.
Liefs Wietske
Hé Mirjam, wat leuk om weer eens een bericht op je blog te lezen! Fijn dat je nu tijd krijgt voor dit soort administratieve dingen hè.
Misschien moeten mensen er weer even op attent gemaakt worden dat je je blog weer bijhoudt, anders wordt het haast niet gelezen.
Liefs van mamma.
Een reactie posten